الف) منابع فارسی
۱. قرآن کریم
۲. نهج البلاغه
۳. احمدی، محمد. (۱۴۰۰). "بررسی نقش رسانه در وحدت امت اسلامی". پایان‌نامه دکتری، دانشگاه تهران.
۴. اخوت، حسین. (۱۳۹۵). رسانه‌های جمعی و انسجام اجتماعی. تهران: انتشارات سروش.
۵. جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۸۵). شریعت در آینه معرفت. قم: اسراء.
۶. حبیبی، تقی. (۱۳۹۴). نظریه‌های ارتباطات اجتماعی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
۷. حسینی، سید محمد. (۱۳۹۸). "امتزاج فرهنگی در پرتو آموزه‌های نهج البلاغه". پژوهشنامه علوی، ۸(۲)، ۱۲۳-۱۴۵.
۸. خانیکی، هادی. (۱۳۹۰). رسانه و هویت. تهران: انتشارات دفتر مطالعات رسانه.
۹. دشتی، محمد. (۱۳۷۹). ترجمه نهج البلاغه. قم: انتشارات مشرقین.
۱۰. رحیمی، فاطمه. (۱۳۹۹). "تحلیل محتوای رسانه‌های اسلامی". پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه امام صادق.
۱۱. رضایی، محمد. (۱۳۹۶). فقه رسانه. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
۱۲. رضایی، علی. (۱۴۰۱). "سایبردیپلماسی و وحدت جهان اسلام". فصلنامه روابط بین‌الملل، ۱۵(۴)، ۸۹-۱۱۰.
۱۳. سجادی، سید جعفر. (۱۳۹۹). چالش‌های جهان اسلام در عصر جهانی شدن. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
۱۴. سلیمی، جعفر. (۱۳۹۸). "اقتصاد مقاومتی در رسانه‌های اسلامی". تحقیقات اقتصادی، ۲۵(۱)، ۱۵۶-۱۷۸.
۱۵. شفیعی، محمود. (۱۴۰۰). "حکمرانی فضای مجازی از منظر اسلامی". فصلنامه حقوق اسلامی، ۱۸(۳)، ۲۰۱-۲۲۳.
۱۶. شریعتی، علی. (۱۳۵۷). امت و امامت. تهران: حسینیه ارشاد.
۱۷. صابر، منوچهر. (۱۴۰۲). رسانه و امتزاج اسلامی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
۱۸. طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۳۹۰). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: جامعه مدرسین.
۱۹. طاهری، حبیب الله. (۱۳۹۹). "روانشناسی رسانه‌ای امت اسلامی". مجله روانشناسی اسلامی، ۷(۲)، ۷۸-۹۶.
۲۰. عبداللهیان، حمید. (۱۳۹۳). جامعه‌شناسی رسانه. تهران: انتشارات علمی.
۲۱. عباسی، مجید. (۱۴۰۱). "آینده‌پژوهی رسانه‌های اسلامی". فصلنامه مطالعات آینده، ۹(۱)، ۱۳۴-۱۵۶.
۲۲. علیزاده، محسن. (۱۴۰۱). "امتزاج فرهنگی در فضای مجازی". پایان‌نامه دکتری، دانشگاه باقر العلوم.
۲۳. فرقانی، محمدمهدی. (۱۳۸۸). نظریه‌های ارتباطات. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
۲۴. قاسمی، فریدون. (۱۳۹۸). "مهندسی فرهنگی رسانه‌ها در جهان اسلام". پژوهش‌های فرهنگی اسلامی، ۱۲(۴)، ۶۷-۸۹.
۲۵. قربانی، مریم. (۱۴۰۰). "رسانه و هویت اسلامی". پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران.
۲۶. کریمی، محمد. (۱۴۰۰). "سواد رسانه‌ای مبتنی بر قرآن کریم". فصلنامه قرآن و علم، ۱۵(۲)، ۱۱۲-۱۳۴.
۲۷. محمدی، سید رضا. (۱۳۹۹). "تحلیل گفتمان شبکه‌های اجتماعی اسلامی". پژوهش‌های ارتباطی، ۲۷(۳)، ۱۵۶-۱۷۸.
۲۸. محمدی، علی. (۱۳۹۸). "سواد رسانه‌ای در جهان اسلام". پایان‌نامه دکتری، دانشگاه تربیت مدرس.
۲۹. مطهری، مرتضی. (۱۳۷۸). جامعه و تاریخ. تهران: انتشارات صدرا.
۳۰. معتمدنژاد، کاظم. (۱۳۹۰). وسائل ارتباط جمعی. تهران: انتشارات دانشگاه علامه طباطبائی.
۳۱. مکارم شیرازی، ناصر. (۱۳۹۳). اخلاق الإعلام. قم: مدرسه امام علی بن ابی طالب.
۳۲. ناظمی، جلال. (۱۳۹۸). دیپلماسی رسانه‌ای. تهران: انتشارات وزارت امور خارجه.
۳۳. نوروزی، عباس. (۱۳۹۷). اقتصاد رسانه. تهران: انتشارات پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
۳۴. نوری، مصطفی. (۱۴۰۰). "الگوی اسلامی مدیریت رسانه". فصلنامه مدیریت اسلامی، ۱۴(۲)، ۴۵-۶۷.
۳۵. پوراحمد، احمد. (۱۳۹۲). سواد رسانه‌ای در عصر دیجیتال. تهران: انتشارات همشهری.
۳۶. پورغفاری، محمد. (۱۳۹۷). تحلیل گفتمان رسانه‌ای. تهران: انتشارات علمی.
۳۷. ضیاییپرور، حمید. (۱۳۹۵). جنگ نرم. تهران: انتشارات سروش.
ب) منابع عربی
۱. ابن أبی الحدید، عبدالحمید بن هبه الله. (۱۴۰۴ق). شرح نهج البلاغه. قم: کتابخانه آیت الله مرعشی.
۲. الامین، محسن. (۱۴۱۸ق). اعیان الشیعه. بیروت: دار التعارف.
۳. الجابری، محمد عابد. (۱۹۹۱م). نقد العقل العربی. بیروت: مرکز دراسات الوحدة العربیة.
۴. الحکیم، محمدباقر. (۱۴۱۵ق). الامامة و الامة. قم: مجمع الفکر الاسلامی.
۵. الخامنئی، سید علی. (۱۴۲۱ق). الرسالة العملیة. تهران: انتشارات انقلاب اسلامی.
۶. الخویی، ابوالقاسم. (۱۴۱۰ق). مستند العروة الوثقی. قم: مؤسسة الخویی الاسلامیة.
۷. الزمخشری، محمود. (۱۴۰۷ق). الکشاف عن حقائق التنزیل. بیروت: دار الکتاب العربی.
۸. السید المرتضی، علی بن حسین. (۱۴۰۵ق). الانتصار. قم: مؤسسة النشر الاسلامی.
۹. الشهید الصدر، محمدباقر. (۱۴۰۸ق). اقتصادنا. بیروت: دار التعارف.
۱۰. الصدر، سید محمد. (۱۴۲۰ق). ماوراء الفقه. بیروت: دار الاضواء.
۱۱. الطباطبائی، سید محمدحسین. (۱۴۱۷ق). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: جامعه مدرسین.
۱۲. العزام، عبدالله. (۱۳۹۱). وسائل الإعلام و الوحدة الاسلامیة. قم: انتشارات اسلامی.
۱۳. الغزالی، محمد. (۱۳۹۰). الوحدة الاسلامیة. قم: دار الفکر.
۱۴. الفیاض، محمداسحاق. (۱۴۲۰ق). محاضرات فی اصول الفقه. قم: مجمع الفکر الاسلامی.
۱۵. القرضاوی، یوسف. (۱۴۱۸ق). الایمان والحیاة. قاهره: مکتبة وهبة.
۱۶. الکلینی، محمد بن یعقوب. (۱۴۰۷ق). الکافی. تهران: دار الکتب الاسلامیة.
۱۷. المجلسی، محمدباقر. (۱۴۰۳ق). بحار الانوار. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
۱۸. المظفر، محمدرضا. (۱۴۲۲ق). اصول الفقه. قم: مؤسسة النشر الاسلامی.
۱۹. النراقی، احمد. (۱۴۰۵ق). مستند الشیعة. قم: مؤسسة آل البیت.
۲۰. الهاشمی، سید محمد. (۱۴۲۱ق). الحیاة. تهران: انتشارات فرهنگی رجا.
منابع الکترونیکی
1. پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه (www.hawzah.net)
2. مرکز اطلاعات علمی (www.sid.ir)
3. پایگاه مجلات تخصصی (www.magiran.com)
4. کتابخانه دیجیتال نور (www.noorlib.ir)
5. پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (www.isc.gov.ir)
منابع لاتین
1. Castells, M. (2010). The Power of Communication. Oxford: Oxford University Press.
2. Habermas, J. (2006). The Structural Transformation of the Public Sphere. Cambridge: MIT Press.
3. McQuail, D. (2010). McQuail's Mass Communication Theory. London: Sage Publications.
4. Noelle-Neumann, E. (1993). The Spiral of Silence. Chicago: University of Chicago Press.
5. Thompson, J. B. (1995). The Media and Modernity. Cambridge: Polity Press.
