Imam Ali (PBUH) and the Persians’ Problem with Arabic Language

Document Type : .

Author

Associate Professor, Department of History and Civilization of Islamic Nations, Ferdowsi University of Mashhad

10.30465/alavi.2025.49929.2672
Abstract
The subject of this study is the Persians’ problem with Arabic language in the center of Imam Ali’s government, Iraq. Imam Ali (PBUH) (Caliph from 35 to 40 AH) relocated his capital from Medina, Arabic Peninsula, to Iraq, a region whose old and newly built towns were inhabited by Arabs as well as by many Persians, a majority of who were his proponents. Historical evidence shows that the Persians had preserved their culture, especially their language, but had no command of Arabic language. Different aspects of this issue have been examined in the present study. The main research question is how important the Persians’ problem with the language was, and what remedies were considered for the problem. This study draws upon various library sources, describing and analyzing them within the framework of a socio-historical view. Research shows that despite some accounts to the effect that Imam Ali (PBUH) and Abu al-Aswad al-Du’ali codified the Arabic grammar with the purpose of purifying the language, the two men’s main purpose in compiling the grammatical subject matter seem to have been to familiarize the Persians with the language, thereby removing the above-mentioned problem, so that the way would be paved for a closer communication with the Persians

Keywords


قرآن کریم (1378)، ترجمۀ بهاءالدین خرمشاهی، تهران: دوستان.
آذرنوش، آذرتاش (1372)، دائرۀ‏المعارف بزرگ اسلامی، ذیل مدخل «ابوالاسود دؤلی (بخش دوم)»، زیرنظر کاظم موسوی بجنوردی، ج 5، تهران: دائرۀ‏المعارف بزرگ اسلامی.
آذرنوش، آذرتاش (1385)، چالش میان فارسی و عربی سده‏های نخست، تهران: نی.
ابن‌الاثیر (1989)، الکامل فی التّاریخ، تحقیق علی شیری، بیروت: دار احیاء التّراث العربی.
ابن‌خلدون (1995)، المقدمه، تحقیق درویش ‏الجویدی، بیروت: المکتبه ‏العربیه.
ابن‏‏خلکان (1998)، وفیات الاعیان و أنباء أبناء الزّمان، تصحیح محمد عبدالرحمن المرعشلی، بیروت: احیاء التراث العربی.
ابن‌سعد (1990)، الطبقات الکبری، تحقیق محمد عبدالقادر عطاء، بیروت: دارالکتب العلمیه.
ابن‌شهرآشوب، ابی جعفر رشیدالدین محمد بن علی (بی‏تا)، مناقب آل ابی‏طالب، قم: علامه.
ابن‌قتیبه، ابومحمد عبدالله بن مسلم (1992)، المعارف، تحقیق ثروت عکاشه، القاهره: الهیئۀ المصریۀ العامۀ للکتاب.
ابن‌کثیر، ابوالفداء اسماعیل بن عمر (1986)، البدایۀ و النهایۀ، بیروت: دارالفکر.
ابن‌ندیم (1973)، الفهرست، به‏کوشش رضا تجدد، تهران: بی‏نا.
ابوالاسود الدّؤلی (1384)، دیوان ابی الاسود الدّؤلی، تحقیق محمدحسن آل یاسین، بغداد: مکتبه النهضه.
اسکافی، ابوجعفر محمد بن عبدالله (1981)، المعیار و الموازنة فی فضائل الامام علی بن ابی‏طالب، تحقیق محمدباقر محمودی،‏ بیروت: بی‏نا.
اسگندری، کریم و ولی‏الله نقی پورفر (1393)، «نقش ارتباطات و مهارت‌های ارتباطی در دوران حکومت حضرت علی (ع)»، پژوهش‏نامۀ علوی، س 5، ش 2، 1-18.
بلاذری، ابی‏الحسن (1959)، انساب الاشراف، تحقیق محمد حمیدالله، مصر: دارالمعارف.
بلاذری، ابی‏الحسن (1978)، فتوح‏ البلدان‏، تصحیح‏ رضوان‏ محمد رضوان‏، بیروت: دارالکتب‏ العلمیه‏.
بلاذری، ابی‏الحسن (1367)، فتوح‏ البلدان‏، ترجمۀ محمد توکل، تهران: نقره.
بهرامیان، علی (1372)، دائرۀ‏المعارف بزرگ اسلامی، ذیل مدخل «ابوالاسود دؤلی (بخش نخست)»، زیرنظر کاظم موسوی بجنوردی، ج 5، تهران: دائرۀ‏المعارف بزرگ اسلامی.
ثقفی‏ کوفی‏، ابی‏اسحاق ابراهیم بن محمد (1353)، الغارات‏، مقدمه‏ و حواشی‏ و تعلیقات‏ میر‏جلال‏الدین‏ محدث‏ ارموی‏، تهران:‏ انجمن‏ آثار ملی‏.
جعفری‏، سیدحسین‏ محمد (1364)‏، تشیع‏ در مسیر تاریخ‏، ترجمۀ محمدتقی آیت‏اللهی، تهران: دفتر نشر فرهنگ‏ اسلامی‏.
جعیط، هشام (1372)، کوفه پیدایش شهر اسلامی، ترجمۀ ابوالحسن سروقد مقدم، مشهد: بنیاد پژوهش‏های اسلامی.
خلیفة بن خیاط (1993)، تاریخ خلیفه بن خیاط، تحقیق سهیل زکّار، بیروت: دارالفکر.
الدجَنی، فتحی عبدالفتاح (1974)، ابوالاسود الدّؤلی و نشأة النحو العربی، الکویت: وکاله المطبوعات.
دهخدا، علی‏اکبر (1377)، لغت‏نامه، ذیل مدخل «ابوالاسود»، تهران: مؤسسۀ انتشارات و چاپ دانشگاه تهران.
الزّرکلِى، خیرالدین (1989)، الاعلام قاموس تراجم لاشهر الرجال و النساء من العرب و المستعربین و المستشرقین، بیروت: دارالعلم للملایین.
زریاب خویی، عباس (1368)، «ابوالاسود دؤلی»، در بزم آورد، تهران: محمدعلی علمی و سخن.
سمعانی، عبدالکریم (1962)، الانساب، تحقیق عبدالرحمن یحیی المعلی الیمانی، حیدرآباد: مجلس دائرۀ‏المعارف العثمانیه.
شاهرخی، سیدعلاءالدین (1389)، «نقش کوفیان در حکومت امام علی (ع)»، پژوهش‏نامۀ علوی، س 1، ش 1، 161-179.
شریفی، عنایت (1402)، «تحلیلی از روش‌های امام علی (ع) در مدیریت بحران‌های سیاسی و اجتماعی»، پژوهش‏نامۀ علوی، س 14، ش 27، 151-172.
قفطی، علی بن یوسف (1986)، انباهُ الرّواة علی انباهِ النحاه، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، القاهره: دارالفکر العربی، بیروت: مؤسسۀ الکتب الثقافیۀ.
ماسینیون‏، لویی (1388)، جغرافیای تاریخی کوفه، ترجمۀ‏ عبدالرحیم قنوات، قم ـ تهران: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه و سمت.
مفید، محمد بن محمد بن نعمان (1364)، الامالی، مشهد: بنیاد پژوهش‏های اسلامی.
مقدسی (1899)، البدء و التاریخ، بیروت: دار صادر.
المنقرى، نصر بن مزاحم (1382)، وقعۀ صفین، تحقیق عبدالسلام محمد هارون، القاهره: المؤسسۀ العربیۀ الحدیثۀ.
یاقوت حموی (1995)، معجم البلدان، بیروت: دار صادر.
یعقوبی (1993)، تاریخ الیعقوبی، تحقیق عبدالامیر مهنا، بیروت: مؤسسۀ الاعلمی للمطبوعات.