Imam Ali ΄s Studies

The meanings of the Heart in Nahj al-Balagha Based on the Distinction of the Inner Realms of Human Cognition, Emotion, and Will

Document Type : .

Authors

Mahdi Zamani 1
Jamile Amini Soolari 2

1 Department of Islamic Philosophy and Theology, Payame Noor University (PNU) , Tehran, Iran

2 Assistant Professor, Department of Islamic Education and Training, Farhangian University,Esfahan,Iran

10.30465/alavi.2026.52284.2740
Abstract
In this paper, using a descriptive-analytical approach, the applications of the term "heart" in Nahj al-Balagha are examined. With only one or two exceptions, this term in Nahj al-Balagha refers to states within the human being. Wonder about the heart arises from the presence of diverse states and faculties inside a person and the complex relationships among them, which makes its understanding difficult. In this article, based on the categorization of the internal dimensions of the human being into cognition, emotion, and will—and by referring to the contexts in which the term "heart" is used—it is concluded that this term has three main meanings, each of which pertains to one of these realms. Sometimes, "heart" refers to the faculty of direct and indirect cognition of the soul, which is close in meaning to insight, wisdom, knowledge, intellect, and reason. Other times, it is the center of feelings such as sadness, joy, hatred, love, and fear. But in many cases, it means the faculty of will and is connected to aspiration, determination, intention, covenant, and choice—an aspect that has received less attention in translations and commentaries. Distinguishing the uses of this term within these three realms is a highly beneficial way to understand its reality, which paves the way for understanding matters of the heart such as the nature of faith from the viewpoint of the Imam.

Keywords

Heart
Nahj al-Balagha
cognition
emotion
will
- قرآن کریم (1375) ترجمه بهاء الدین خرمشاهی، تهران، جامی و نیلوفر.
- نهج‌البلاغه (1372) ترجمه دکتر سید جعفر شهیدی، چاپ چهارم، تهران، انقلاب اسلامی.
-ابن ابی الحدید، عزالدین ابوحامد. (1337). شرح نهج‌البلاغه. قم: کتابخانه عمومی آیه الله مرعشی نجفی.
- ابن میثم بحرانی، میثم ابن علی. (1362). شرح نهج‌البلاغه. تهران، دفتر نشر کتاب.
-اسودی و دیگران، صغری. (1394). «مفهوم شناسی إشعار قلب بر پایه ادبیات عرب و شروح نهج‌البلاغه». مجله علوم و معارف قرآن و حدیث، زمستان 1394 شماره 5، 66-43.
-تسلر، الیزابت ؛ کولخ، بریگیت. (1390). من و دنیای احساساتم. ترجمه ملیحه شکوهی، مقدمه مصطفی ملکیان، تهران: آسمان خیال.
-خوانساری، جمال‌الدین محمد. (1366). شرح غررالحکم و دررالکلم. تهران: دانشگاه تهران.
-دلشاد تهرانی، مصطفی. (1383). سیره نبوی «منطق عملی». 4 ج، تهران: انتشارات دریا.
-راغب اصفهانی، حسین بن محمد. (1412ق). المفردات فی غریب القرآن، دمشق- بیروت: دارالعلم الدارالسامیه.
-شجاعی، محمدصادق. (1385). دیدگاه‌های روان‌شناختی آیة الله مصباح یزدی. قم: موسسه امام خمینی.
-غیاثی، نقی. (1397). «بازجست ساحت­های وجودی انسان از منظر نهج­البلاغه». فصلنامه پژوهشنامه نهج­البلاغه، سال ششم، شماره22، 18-1
-فعالی، محمدتقی. (1380). «قلب». مجله قبسات، شماره 19، بهار 1380، 77-68.
-قنبری، بخشعلی. (1384) «قلب در نهج‌البلاغه»، مجله دانشکده علوم انسانی دانشگاه سمنان، شماره10، 218-189.
-مجیدی، نرگس و همکاران (1402) «تحلیل مضمون عملکردهای قلب در نهج‌البلاغه»، فصلنامه پژوهشنامه اخلاق، ج16 ش62، صص 127-148.
-مطهری، مرتضی. (1361). شرح منظومه. تهران: حکمت.
-مهدوی نژاد، محمدحسین. (1384). «ویتگنشتاین: معنا، کاربرد و باور دینی». مجله نامه حکمت، شماره 5، بهار و تابستان 1384، 104-69.
-نورسیده، علی اکبر ؛ پوربایرام آلوارس، رقیه. (1399). «تحلیل بعد حسی ادراکی گفتمان در خطبه نهم نهج­البلاغه با تکیه بر ترجمه موسوی گرمارودی در بستر نشانه-معناشناسی». فصلنامه پژوهشنامه نهج­البلاغه، سال هشتم، شماره 29. 58-41.
-نوید قراجه قیه، روح انگیز. (1394). «معناشناسی قلب در نهج‌البلاغه»، کتاب و سنت. شماره 8، پاییز و زمستان 1394، 88-65.
-هاشمی خوئی، میرزا حبیب‌الله. (1358). منهاج البراعه فی شرح نهج‌البلاغه. تهران: مکتبه الاسلامیه.
 
-Wittgenstein, Ludwig. (1973). Philosophical Investigations. ed. G.E.M. Anscombe and R. Rhees trans. GEM. Anscombe, Oxford: Blackwell.

Home

Guide for Authors

Submit Manuscript

Reviewers

Contact Us