پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی پژوهش‌نامه علوی 2383-0859 8 16 2017 12 22 Pattern of Relationship with Opponents during the Imam Ali (AS) (A Case Study of Nahjolbalaghe Sermons and Letters) الگوی ارتباط با مخالفان در دوران حکومت امام علی(ع) ( مطالعه موردی خطبه ها و نامه های نهج البلاغه) 123 148 3707 FA میثم فرخی استادیار گروه مطالعات فرهنگی دانشکده رفاه تهران بتول احمدی دانشگاه سوره Journal Article 2017 06 02   <br />This research aims to provide a model for communication with opponents during the reign of Imam<br /> Ali (AS) . In this regard , sermons and letters from Nahj al balaghah qualitative content analysis<br /> method has been analyzed. The results of the research indicate 5 main categories in the context of<br /> communicating with the opposition following the his rule of the government which includes methods of communication imam with opposition, imam of communication tools with opposition, relationshipbetween the imam and the opposition, ethical and human values governing the relation of imam with opposition and the goals of the imam s relationship with opposition. Imam Ali (AS) uses methods such as sermon, preach ment, struggle, reasoning and letter in the line<br /> with the opposition. He is for communicating with opposition used tools included<br /> fear,encouragement, threat, gospel of the past and the predecessors, question from the audience,<br /> comparison and…. Also in line relationship between the imam and the opposition axes included<br /> patience and decisive crisis were considered and values like benevolent opponents, keep respect and revers the opposition and ethical as moral and human values the ruler was referring to relation with the opposition. Imam Ali (AS) were considered also leading the misguided to the right and peace and reconciliation including the goals of contacting with opposition. این پژوهش با هدف ارائه الگوی ارتباط با مخالفان، در دوران حکومت امام علی (ع) صورت گرفته است. در این راستا خطبه ها و نامه های نهج البلاغه با روش تحلیل محتوای کیفی، تجزیه و تحلیل شده است. نتایج پژوهش حاکی از 5 مقوله اصلی در حوزه ارتباط با مخالفان، ذیل دوران حکومت ایشان می­باشد که شامل روشهای ارتباط امام با مخالفان، ابزارهای ارتباط امام با مخالفان، آداب ارتباط امام با مخالفان، ارزشهای اخلاقی و انسانی حاکم بر ارتباط امام با مخالفان و اهداف ارتباط امام با مخالفان می­باشد. امام علی (ع) از روشهایی مانند خطابه، موعظه، جدال احسن، استدلال (برهان) و نامه در راستای ارتباط با مخالفان استفاده می­کردند. ایشان جهت برقراری ارتباط با مخالفان ابزارهایی شامل بیم و ترس، تشویق، تهدید، عبرت از گذشته و پیشینیان، سؤال از مخاطب، مقایسه را به کار می­بستند. همچنین در راستای آداب ارتباط امام با ایشان، محورهایی شامل صبر و مدارا و برخورد قاطع را مدنظر داشتند و ارزشهایی مانند خیرخواهی نسبت به مخالفان، حفظ حرمت و تکریم مخالفان و اخلاق مداری را به مثابه ی ارزشهای اخلاقی و انسانی حاکم بر ارتباط با مخالفان مد نظر قرار می­دادند. امام علی(ع) همچنین هدایت گمراهان به سوی حق و صلح و آشتی را از جمله اهداف ارتباط خود با مخالفان عنوان نموده­اند. در واقع امام علی (ع) با استفاده از روش ها و ابزارهای ارتباطی مذکور، ضمن تقیّد و پایبندی به اصول اخلاقی و انسانی، در کنار حفظ حرمت مخالفان، با هدفی خیرخواهانه و در جهت برقراری صلح و آشتی با مخالفان ارتباط برقرار می کردند. هدف غایی و مطلوب امام علی(ع) هدایت گمراهان به سوی حق بوده است. https://alavi.ihcs.ac.ir/article_3707_12c864d118f19c79572b2ba7fbf2fbd4.pdf