گونه‌های تأثیرپذیری شروح نهج‌البلاغه خویی و شوشتری از شرح قطب‏ الدین راوندی

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه قرآن و حدیث - دانشجوی دکتری تخصصی رشته علوم و معارف نهج البلاغه

2 دانش‌آموخته دکتری تخصصی رشته علوم و معارف نهج البلاغه، دانشگاه پیام نور

چکیده

یکی از روش‌های کارآمد در سنجش ارزش یک اثر علمی، بررسی میزان تأثیرپذیری آثار پسین از آن است. این تأثیرپذیری هم به جهت شخصیت مؤلف و هم به جهت محتوای تألیف قابل پیگیری است. منهاج‏البراعه فی شرح نهج‏البلاغه اثر قطب‏الدین راوندی، شرحی کهن و روشمند است و از مهم‏ترین شروح نهج‏‏البلاغه محسوب می‌شود. مطالعه‌ی شروحِ نگارش شده‌ی پس از این شرح روشن می‌سازد که جایگاه علمی مؤلف و تألیف، بر شارحان پسین نهج‏البلاغه تأثیر فراوانی داشته است. از جمله شروحِ متأخری که این تأثیرپذیری در آن‌ها بسامدِ آماری بالایی داشته است، منهاج‌البراعه فی شرح نهج‌البلاغه از حبیب‌الله هاشمی خویی و بهج‌الصباغه فی شرح نهج‌البلاغه از محمدتقی شوشتری است که ضمن تأثیرپذیری از شخصیت علمی راوندی، از روش و محتوای شرح‌ وی نیز متأثّر بوده‌اند. این تأثیرپذیری به دو گونه‌ی تأیید آرای راوندی و نقد نظرات وی در این دو شرح انعکاس یافته و بیشتر در دامنه‌ی موضوعاتی نظیر ادبی، تاریخی و تحلیلی ظهور داشته است. اصلی‏ترین علل رویکرد نقّادی خویی و شوشتری نسبت به راوندی، دست‌یابی به فهمِ صحیح و مرادِ واقعی کلام امام (ع) است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Types of Influence of Khoi and Shushtari's Nahj al-Balaghi commentaries from Qutbuddin Ravandi's commentary

نویسندگان [English]

  • sayyed hamid mousavi 1
  • fatemeh saeedi 2
1 Ph.D. student of Science and Education Nahjolbalaghe
2 Ph.D. Science and Education Nahj al-Balaghah from Payame Noor University
چکیده [English]

One of the most effective ways to measure the value of a scientific work is to evaluate the impact of subsequent works. This influence can be traced both to the personality of the author and to the content of the author. Nahj al-Balaji is an ancient and methodical commentary by Nahj al-Balagha, written by Qutb al-Din Ravandi and is one of the most important accounts of Nahj al-Balagha. A study of the work written after this explanation makes it clear that the scholarly position of the author and author had a great influence on the later exponents of Nahj al-Balagha. Among the recent studies in which this influence has had a high frequency is the intrusion of Nahj al-Balagha's description of Habibollah Khoi and the Bahaj al-Sabbagha's description of Nahj al-Balagha's Muhammad Taqi Shushtari, which also influenced his scholarly content and method. This influence has been echoed in two ways by the endorsement of Ravandi's views and his criticism of these two commentaries, and has appeared in a wide range of subjects such as literary, historical, and analytical. The main causes of Khoi and Shooshtar's critical approach to Ravandi are to gain a proper understanding and real meaning of the Imam's words.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Menajj al-Baraji ،Ravandi
  • Khoi
  • Shushtari
  • influence، Approved and critical approach